เพื่อนผู้น่ารัก #2 (ไอ้โต๊ด)
posted on 29 Jan 2008 03:21 by azlaziona in Friendsเนื่องจากวันนี้ผมนั่งดูเทปบันทึกการเเสดงสดคาราบาว ทำให้ผมนึกถึงเพื่อนผู้แสนน่ารักอีกคนขึ้นมาได้
เพื่อนคนนี้ชื่อ "ไอ้โต๊ด" ครับไอ้โต๊ดนี่จัดว่าเป็นบุคคลน่ารักอันดับต้นๆเลยที่ผมรู้จักเพราะว่ามัน "รักเพื่อน" มากๆครับ
รักแบบเราก็คิดว่า "เฮ้ย มันเยอะไปมั๊ย" มีขนมมันแบ่งเพื่อน มีน้ำมันก็แบ่งเพื่อน
ขนาดจะมีเมียมันยังแบ่งเพื่อนเลยครับ 
ก็เลยได้ยกคณะกันไปบ้านไอ้โต๊ดกันบ่อยๆ ผมก็ไปครับแต่ไม่ได้ไปขอแบ่งเมียมันนะ"ผมไปกินเบียร์"
ทำไงได้ล่ะครับเด็กช่างกลบ้านติดกับโรงเรียน ได้เงินมาเรียนวันละ 40 บาท
จะเอาปัญญา มยุรา หม่ำ เท่ง โหน่ง ส้มเช้ง
ที่ไหนไปซื้อเบียร์
บ้านไอ้โต๊ดจึงเป็นแหล่งมั่วสุมของผมไปโดยปริยาย
โดยหลักการกินเบียร์ของบ้านมันมีอยู่ง่ายๆครับคือ "ต้องทุบขวดทิ้ง"
"เพราะอะไรน่ะหรือครับ ? " เพราะเบียร์น่ะของพ่อมันครับ พ่อมันซื้อแช่ตู้เย็นไว้เอาไว้กิน
แล้วพวกผมก็ไปกินกันซะเรียบสาเหตุที่ต้องทำขวดแตกเพื่อจะได้อ้างว่า
"เปิดตู้เย้นแล้วมันตกลงมาแตก" ทุกครั้ง ผมว่าพ่อมันคงรู้แหละว่าไม่ใช่
แต่พ่อมันก็ไม่เคยว่าครับ เพราะพ่อมันก็เป็นคนน่ารักเหมือนกัน 
เหตุที่ผมนั่งดูคาราบาวแล้วนึกถึงไอ้โต๊ดเพราะว่าเวลามันเมาครับ
ทุกครั้งที่มันเมามันจะร้องเพลงนึงซึ่งขัดหูผมมากๆ
เพลงที่มันร้องช่างขัดกับกิจกรรมที่กำลังทำครับ มันร้องเพลง "ลุงขี้เมา"
ผมคอยเหน็บแนมมันเสมอเรื่องเพลงนี้ว่า "ไอ้เวร แดกเหล้า เสือกร้องเพลงคนแดกเหล้าแล้วตาย"
ไม่ใช่เฉพาะชื่อเพลงเท่านั้นนะครับทีมันขัดหู เนื้อร้องมันขัดหูมากๆ มันร้องอย่างนี้ครับ
"อุทาหรณ์ของคนรุ่นเก่า
มีชายชราเป็นคนขี้เมา
งานการไม่ทําแกกินแต่เหล้า
อยู่ที่ใต้สะพานลอย
เหตุการณ์ผันแปรให้แบมือขอทาน
ร่อนเร่พเนจรแหล่งที่คนพลุกพล่าน
ร่างกายซูบโซผิวตัวดํากร้าน
อยู่ที่ใต้สะพานลอย"
มันร้องของมันอย่างนี้จนจบเพลงครับ แล้วตามด้วยคำสรรเสริญจากผมว่า
"ไอ้ห่า มึงเหมาสะพานลอยมาหมดเส้นจรัญแล้ว แล้วขอทานเขาจะเอาสะพานที่ไหนขอทาน"
มันตอบผมกลับมาว่า "ของกูอยู่ใต้สะพานลอย ก็ให้พวกมันขอกันบนสะพานลอยไปสิ"
*************************************************************************
ยังมีเพื่อนๆที่น่ารักอีกเยอะมากเลยครับ ค่อยๆฉาย ค่อยๆฉาย
*************************************************************************
ของแถม
แม่ผมไปนครพนมมาครับเลยซื้อของมาฝาก
ปกติข้าวหลามของฝากจากหนองมนซิตี้ หรือ พระปฐมคอนแวนซ์เนี่ย
จะมีปริมาณข้าวหลามประมาณครึ่งกระบอกใช่หรือไม่ครับ
แต่ข้าวหลามที่แม่ผมเอามาฝากนี่ มันมีหน้าตาอย่างนี้ครับ
บางคนก็ว่าไอ้ข้าวหลามกระบอกขาวๆเล็กๆเขาก็มีขายกันให้เกลื่อนไปแกจะตกใจอะไร
ไม่ใช่เลยครับ ข้าวหลามกระบอกนี้มีสัดส่วนเท่าข้าวหลามหนองมนซิตี้ทุกอย่าง ทั้งความยาวและความใหญ่
ปัจจุบันผมทานหมดไปแล้ว พร้อมด้วยอาการท้องอืดอย่างรุนแรง
แต่คุณครูพรทิพย์ไม่หยุดแค่นั้นครับ จัดของโปรดมาให้ผมอีกอย่าง
ผมยังไม่ได้ลองเลยครับ ขี้เกียจกินเสร็จแล้วต้องทุบไห